‘Tramdossier Hasselt-Maastricht steeds lastiger hanteerbaar’
![Hasselt-Station (bron: De Lijn)](https://www.mobiliteit.nl/wp-content/uploads/2021/04/Hasselt-Station.jpeg)
Het gesteggel over de tramverbinding tussen Hasselt en Maastricht blijft aanhouden. Er is nu onenigheid over een alternatieve route en verlegd eindpunt die de Vlaamse regering voor ogen heeft. Als deze plannen worden doorgezet, willen de gemeente Maastricht en provincie Limburg de 6 miljoen euro terug die zij vijf jaar geleden als compensatie betaalden omdat de tram niet tot het station in Maastricht zal rijden.
Er is inmiddels “een (juridische) onhoudbare en bestuurlijk onwenselijke situatie ontstaan”, schrijven de gemeente en provincie in een brief aan de Vlaamse minister van Mobiliteit Lydia Peeters. Ze stellen niets anders te kunnen concluderen “dan dat door de handelswijze aan Vlaamse zijde het tramdossier steeds lastiger hanteerbaar wordt en de vertraging en de schade als gevolg daarvan aan Nederlandse zijde oploopt.”
Contractschending
Door de alternatieve route met een eindpunt op 300 meter vanaf het station in Hasselt zou er sprake zijn van een vergelijkbare situatie als enkele jaren terug in Maastricht. Het was de bedoeling dat de sneltram zou doorrijden tot het station in Maastricht, maar het eindpunt werd Mosae Forum. Als compensatie voor het inkorten van het traject, en bijbehorende verlies aan reizigerspotentieel, werd een schadevergoeding van 6 miljoen euro afgesproken.
Met het alternatieve tracé wordt nu ook in Vlaanderen het oorspronkelijke contract geschonden, luidt de kritiek. Volgens minister Peeters is echter geen sprake van een zogeheten scope-aanpassing omdat de eindhalte nog altijd op 300 meter van het station in Hasselt komt te liggen, aldus de Belgische krant Het Belang van Limburg. Ze weerspreekt bovendien dat er sprake is van vertraging en is niet van plan de portemonnee te trekken.
150.000 euro schade per maand
Sinds februari 2021 is er volgens Maastricht en Limburg wel degelijk sprake van vertraging, waarvan de financiële schade aan Nederlandse zijde wordt geraamd op 150.000 euro per maand. Ook dit willen zij vergoed zien vanuit België. Vorig jaar werd afgesproken dat het alternatieve tracé niet leidt tot meerkosten, vertraging of verlies van reizigerspotentieel aan Nederlandse zijde. Die afspraak zou nu dus zijn geschonden.
Maastricht en Limburg stellen niet te kunnen en willen meewerken aan de alternatieve route zolang er onzekerheid blijft over schadevergoeding – die Vlaanderen zou moeten vergoeden – en er aanvullende contractuele afspraken zijn gemaakt. “Wij hebben destijds de nadelige gevolgen voor u gecompenseerd”, zo wordt verwezen naar de situatie in 2016. “Zoals dat ook hoort.” De brief wordt afgesloten met de oproep “om afspraken na te komen en het project voortvarend verder te leiden.”
Hogere kosten
Eerder deze maand werd bekend dat de aanleg van de verbinding ook nog duurder lijkt uit te vallen. Zowel voor de bouw van de infrastructuur als de trams is er maar één kandidaat, meldde de Belgische krant Het Belang van Limburg. Twee andere kandidaten zouden als gevolg van de aanhoudende discussies over de verbinding zijn afgehaakt. Volgens bronnen zou de meerprijs 58 miljoen euro bedragen, een kwart meer dan begroot.
De handtekeningen voor de komst van de sneltram Hasselt-Maastricht werden al in 2008 gezet. Een tramverbinding zorgt ervoor dat de reis tussen Hasselt en Maastricht – met 27 van de 30 kilometers in Vlaanderen – afneemt van 70 minuten met de bus tot 30 minuten met de tram. Volgens de meest recente planning is het de bedoeling dat de tram van 2024 daadwerkelijk kan gaan rijden. Maar volgens Belgische media lijkt de steun voor het project vanuit Vlaamse zijde steeds verder te verdampen.
Lees ook:
U las zojuist één van de gratis premium artikelen
Onbeperkt lezen? Maak gebruik van de exclusieve aanbieding
Bent u al abonnee?
Is er behoefte aan meer en sneller OV tussen M en H (momenteel 1500 busreizigers per dag)? Zorg dan voor vrije banen (busbanen of rails) en verbindt de OV-knooppunten. Zonder de stations zullen de opgeklopte reizigersaantallen NOOIT gerealiseerd worden.
Dat dit een waardeloos OV-project is geworden is Maastricht te verwijten. Het college wilde per sé over de zwakke Wilhelminabrug.
De beste optie: een trein van station tot station blijft genegeerd, terwijl de meeste infrastructuur er al is.
Dit is echt moedeloos van te worden; toen in de 80 er jaren was er project de Vlaamse lijn,een verbinding Antwerpen – AAchen ;jammer dat die niet doorgezet is
Na meer dan tien jaar gesteggel rest maar één conclusie: zo snel mogelijk een punt zetten achter dit hoofdpijndossier. De Vlaamse en Nederlandse partners willen van dit project af en zitten op elkaar te wachten wie als eerste de knoop doorhakt – en dus opdraait voor de al gemaakte kosten. Jammer dat destijds niet gekozen is voor de meest voor de hand liggende oplossing: reactivering/heraanleg/elektrificatie van de oude spoorlijn Maastricht – Hasselt.
Oh, en dan vergeet ik nog de aller-aller-aller-ergste I&W-sturingsmisser van allemaal:
de 2,5 miljard van ERTMS. Zegge ’twee en een half miljard euro’. Door het putje.
Je moet het maar durven.
Bij de HSL-Oost, Zuiderlelylijn, Nedersachsenlijn, Zwolle-Muenster, lighrail Leiden-Dordrecht, heropening Hamont-Weert, Central Innovation Districht The Hague, Maaslijn: steeds weer dezelfde budget-exploderende bende.
Men slaat steevast door richting peperdure infra, men weet op geen enkele manier de kosten/baten EN de klantgerichtheid in het oog te houden, men weet iedereen tegen zich te krijgen, en als het project toch nog doorgaat, dan gaat tijdens realisatie en proefbedrijf alles fout.
Ik denk dat we zolangzamerhand nog maar 1 glasheldere conclusie kunnen trekken, en dat is dat de politiek/overheid ten principale ongeschikt is als ontwikkelaar van spoorprojecten. Je zag dat al meteen bij Betuweroute en HSL Zuid, en bij de lightrailprojecten is het ook weer 1 groot continue-herhalend drama.
Het heeft alles te maken met het niet kunnen en niet willen snappen van exploitatie & klantgerichtheid. Dat zit gewoon niet in het denken van overheid, politiek en ambtenarij.